Khutbah Jumat Tahun Baru Islam: Rahasia di Balik 10 Muharram (Bahasa Sunda)

KHUTBAH JUMAT I

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ. وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ سَيِّدَنَا وَنَبِيَّنَا مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، لَا نَبِيَّ بَعْدَهُ

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَىٰ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ، وَعَلَىٰ آلِهِ وَأَصْحَابِهِ، وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ

أَمَّا بَعْدُ، فَيَا عِبَادَ اللَّهِ، أُوصِيكُمْ وَنَفْسِيَ الْخَاطِئَةَ بِتَقْوَى اللَّهِ، فَقَدْ فَازَ الْمُتَّقُونَ، قَالَ اللَّهُ تَعَالَىٰ فِي الْقُرْآنِ الْكَرِيمِ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. صَدَقَ اللَّهُ الْعَظِيمُ

Ma’asyiral Muslimin Rahimakumullah,

Hayu urang salawasna ningkatkeun katakwaan ka Allah SWT ku ngalaksanakeun sagala parentah-Na sareng ngajauhan sakumna larangan-Na. Katakwaan mangrupikeun bekel anu pangsaéna dina ngalakonan kahirupan anu beuki pinuh ku ujian, fitnah, sareng rupa-rupa tangtangan jaman.

Jamaah Jumaah anu dipihormat ku Allah,

Urang ayeuna aya dina bulan Muharram, salah sahiji bulan anu dimulyakeun ku Allah SWT. Muharram sanés saukur pergantian taun dina kalénder Hijriyah, nanging ogé mangrupa momen pikeun ngalakukeun muhasabah diri, ngaronjatkeun hubungan sareng Allah, sareng ngagedékeun amal shaleh.

Allah SWT ngadawuh:

إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ

Hartina: “Sajumlah bulan nurutkeun Allah téh aya dua belas bulan dina katangtuan Allah waktu Anjeunna nyiptakeun langit jeung bumi. Di antarana aya opat bulan haram (anu dimulyakeun).” (QS. At-Taubah: 36)

Opat bulan haram éta nyaéta Dzulqa’dah, Dzulhijjah, Muharram, sareng Rajab. Disebut bulan haram lantaran miboga kamulyaan anu istiméwa di payuneun Allah SWT. Dina bulan-bulan éta, umat Islam dianjurkeun pikeun ngagedékeun amal shaleh sareng ngajauhan sagala rupa kamaksiatan.

Hadirin Rahimakumullah,

Nalika nyarioskeun Muharram, seueur jalma anu langsung émut kana tanggal 10 Muharram anu kasohor kalayan dinten Asyura. Nanging patarosanana, naon saéstuna rusiah di balik tanggal 10 Muharram éta?

Naha Rasulullah SAW kacida merhatikeunana?

Naha para ulama ti baheula ningali éta dinten minangka dinten anu pinuh ku pangajaran sareng hikmah?

Jamaah anu dipaparin rahmat ku Allah,

Salah sahiji rusiah anu pangageungna di balik 10 Muharram nyaéta yén dinten éta janten lambang kameunangan bebeneran ngalawan kabatilan.

Dina sajarah, Allah nyalametkeun Nabi Musa AS sareng Bani Israil tina pangudag Fir’aun anu zalim. Nalika Nabi Muhammad SAW sumping ka Madinah, anjeunna mendakan urang Yahudi keur ngalaksanakeun puasa dina tanggal 10 Muharram.

Beliau naroskeun naon sababna. Maranéhna ngawaler yén dinten éta mangrupikeun dinten nalika Allah nyalametkeun Nabi Musa sareng kaumna sarta ngalelepkeun Fir’aun.

Saterasna Rasulullah SAW ngadawuh:

نَحْنُ أَحَقُّ بِمُوسَى مِنْكُمْ

Hartina: “Urang leuwih boga hak ka Musa tibatan maranéh.”

Teras Rasulullah SAW ngalaksanakeun puasa dina dinten éta sareng maréntahkeun para sahabat pikeun puasa. (HR. Bukhari sareng Muslim)

Jamaah anu dipihormat ku Allah,

Carita Nabi Musa sareng Fir’aun sanés saukur dongéng mangsa katukang. Éta carita mangrupa eunteung kahirupan manusa sapanjang jaman.

Fir’aun sanés ngan ukur sosok anu hirup rébuan taun ka tukang. Sipat fir’auniyah masih tiasa muncul dina kahirupan modéren.

Nalika aya jalma ngarasa pangbenerna, neken batur, nyalahgunakeun kakawasaan, ngarampas hak rahayat, atanapi sombong ku kalungguhan, kakayaan, sareng kakawasaanana, saéstuna anjeunna nuju nyonto karakter Fir’aun.

Sabalikna, Nabi Musa ngalambangkeun kawani pikeun mertahankeun bebeneran sanajan nyanghareupan tekanan anu kacida gedéna.

Dina jaman ayeuna, seueur jalma anu sieun nyarios jujur lantaran hariwang kaleungitan kalungguhan. Seueur anu sieun nangtungkeun kaadilan lantaran sieun dikucilkeun. Seueur deui anu milih cicing nalika ningali kamungkaran lantaran sieun rugi dina urusan dunya.

Padahal sajarah Asyura ngajarkeun yén kameunangan sanés salawasna milik anu kuat, nanging milik jalma-jalma anu aya dina panangtayungan Allah.

Nalika Nabi Musa aya di hareupeun Laut Beureum sareng di tukangeunna aya pasukan Fir’aun, sacara logika manusa henteu aya jalan kaluar.

Nanging Nabi Musa ngadawuh:

كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ

Hartina: “Moal! Saéstuna Gusti kuring aya babarengan jeung kuring, Anjeunna bakal méré pituduh ka kuring.” (QS. Asy-Syu’ara: 62)

Saterasna Allah meulah lautan sareng nyalametkeun Nabi Musa sareng para pengikutna.

Jamaah Rahimakumullah,

Rusiah anu kadua di balik 10 Muharram nyaéta pangajaran ngeunaan harepan di tengah kasusah.

Kiwari henteu saeutik masarakat anu keur nyanghareupan pasualan ékonomi. Aya anu kaleungitan padamelan. Aya anu usahana sepi. Aya anu kabebeng ku hutang. Aya deui anu keur nyanghareupan kasakit anu berkepanjangan.

Malah sawatara jalma ngarasa hirupna siga aya di hareupeun sagara pasualan anu mustahil pikeun diseberangan.

Asyura ngajarkeun yén pitulung Allah remen sumping dina waktu manusa ngarasa henteu boga jalan kaluar. Ku sabab éta ulah kantos putus asa.

Allah SWT ngadawuh:

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ۝ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا

Hartina: “Sabab saéstuna bareng jeung kasusah aya kagampangan. Saéstuna bareng jeung kasusah aya kagampangan.” (QS. Al-Insyirah: 5-6)

Ayat ieu henteu nyebatkeun yén sanggeus kasusah aya kagampangan, tapi bareng jeung kasusah aya kagampangan. Hartina, unggal ujian salawasna dibarengan ku jalan kaluar anu parantos disayagikeun ku Allah.

Jamaah anu dipihormat ku Allah,

Rusiah anu katilu di balik 10 Muharram nyaéta kasempetan pikeun mupus dosa ngalangkungan puasa Asyura.

Rasulullah SAW ngadawuh:

صِيَامُ يَوْمِ عَاشُورَاءَ أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِي قَبْلَهُ

Hartina: “Puasa dina poé Asyura, kuring ngaharep ka Allah sangkan bisa ngahapus dosa-dosa sataun ka tukang.” (HR. Muslim)

Perhatikeun kumaha legana rahmat Allah SWT.

Seueur manusa anu sapanjang taun ngalakukeun kalepatan, ngalalaworakeun ibadah, malah neuleum dina dosa. Nanging Allah masih muka panto pangampura anu kacida gedéna.

Ku sabab éta ulah ngalambat-lambatkeun tobat. Ulah ngantos sepuh pikeun robah. Ulah ngantos gering pikeun mulang ka Allah. Ulah ngantos maot datang kakara ngarasa hanjakal. Sabab teu aya saurang ogé anu terang iraha ajal bakal sumping.

Jamaah Rahimakumullah,

Rusiah salajengna nyaéta pangajaran ngeunaan kapadulian sosial. Sabagian ulama nganjurkeun pikeun ngalegaan nafkah ka kulawarga dina poé Asyura minangka wujud rasa syukur ka Allah.

Sumanget anu tiasa dicandak nyaéta ngagedékeun kabiasaan berbagi ka sasama.

Kiwari urang hirup di tengah kasenjangan sosial anu nyata. Di hiji sisi aya jalma anu bingung kumaha méakkeun hartana. Di sisi sanés aya kulawarga anu kasulitan mésér béas, mayar sakola budakna, atanapi berobat nalika gering.

Muharram ngajarkeun yén kabagjaan anu sajati henteu perenahna dina lobana harta, tapi dina sabaraha gedé mangpaatna éta harta pikeun batur.

Rasulullah SAW ngadawuh:

خَيْرُ النَّاسِ أَنْفَعُهُمْ لِلنَّاسِ

Hartina: “Jalma anu panghadéna nyaéta jalma anu pangmangpaatna pikeun jalma séjén.” (HR. Ahmad)

Ku kituna, hayu urang jadikeun bulan Muharram salaku momen pikeun ngagedékeun sedekah, ngabantos fakir miskin, miara anak yatim, sareng ngaringankeun beban dulur-dulur urang.

Jamaah Jumaah anu bagja,

Seueur jalma nganggap taun anyar Islam ngan ukur pergantian angka. Padahal unggal pergantian taun hartina umur urang ngurangan sataun.

Unggal taun anu kaliwat mangrupikeun lambaran kahirupan anu moal kantos balik deui.

Muharram ngajarkeun yén waktos téh amanah. Ulah dugi ka urang sibuk ngudag dunya tapi mopohokeun ahérat.

Ulah dugi ka urang ngawangun bumi anu méwah di dunya tapi hilap nyiapkeun bumi di surga.

Ulah dugi ka urang ngahias penampilan lahiriah tapi ngalalaworakeun kabersihan haté.

Sabab saéstuna manusa henteu dipeunteun ku Allah tina rarayna sareng hartana, tapi tina haténa sareng amalna. Mugia momen 10 Muharram ngajantenkeun urang pribadi anu langkung caket ka Allah, langkung paduli ka sasama, sareng langkung siap nyanghareupan kahirupan ahérat.

بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْاٰنِ الْعَظِيْمِ وَنَفَعَنِي وَاِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ الْاٰيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ وَتَقَبَّلَ مِنِّيْ وَمِنْكُمْ تِلَاوَتَهُ اِنَّهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

KHUTBAH II

إِنَّ الْحَمْدَ لِلهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوْذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ، وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ أَمَّا بَعْدُ. فَيَاأَيُّهَا النَّاسُ أُوْصِيْكُمْ وَنَفْسِيْ بِتَقْوَى اللهِ فَقَدْ فَازَ الْمُتَّقُوْنَ. فَقَالَ اللهُ تَعَالَى اِنَّ اللهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّ يٰأَيُّهَا الَّذِيْنَ أٰمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا.

اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى أٰلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلٰى سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ وَعَلٰى اٰلِ سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ وَبَارِكْ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلٰى سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ وَعَلٰى اٰلِ سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ فِي الْعَالَمِيْنَ اِنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيْدٌ.

اَللّٰهُمَّ وَارْضَ عَنِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِيْنَ. وَعَنْ اَصْحَابِ نَبِيِّكَ اَجْمَعِيْنَ. وَالتَّابِعِبْنَ وَتَابِعِ التَّابِعِيْنَ وَتَابِعِهِمْ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ.

اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ. اَللّٰهُمَّ ادْفَعْ عَنَّا الْغَلَاءَ وَالْوَبَاءَ وَالطَّاعُوْنَ وَالْاَمْرَاضَ وَالْفِتَنَ مَا لَا يَدْفَعُهُ غَيْرُكَ عَنْ بَلَدِنَا هٰذَا اِنْدُوْنِيْسِيَّا خَاصَّةً وَعَنْ سَائِرِ بِلَادِ الْمُسْلِمِيْنَ عَامَّةً يَا رَبَّ الْعَالَمِيْنَ.

رَبَّنَا اٰتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.

عِبَادَ اللهِ اِنَّ اللهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَر.ِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ. فَاذْكُرُوا اللهَ الْعَظِيْمَ يَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْهُ عَلٰى نِعَمِهِ يَزِدْكُمْ وَلَذِكْرُ اللهِ اَكْبَرُ