Khutbah Jumat Bahasa Jawa NU PDF: Semakin Dekat Dengan Jadwal Kematian (Bahasa Jawa)

Khutbah Jumat Singkat Semakin Dekat Dengan Jadwal Kematian
Khutbah Jumat Singkat Semakin Dekat Dengan Jadwal Kematian

KHUTBAH JUMAT I

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَنَا أَيُّنَا أَحْسَنُ عَمَلًا. أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ سَيِّدَنَا مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ.

أَمَّا بَعْدُ، فَيَا عِبَادَ اللّٰهِ، أُوْصِيْكُمْ وَنَفْسِيْ بِتَقْوَى اللّٰهِ، فَقَدْ فَازَ الْمُتَّقُوْنَ

Bacaan Lainnya

Ma’asyiral muslimin rahimakumullah,

Sumangga kita tansah ningkataken ketakwaan dhumateng Allah SWT kanthi nglampahi sedaya dhawuhipun lan nebihi sedaya awisanipun.

Wonten ing kalodhangan khutbah Jumat menika, sumangga kita sami ngemutaken satunggaling kasunyatan ingkang mesthi badhe dipunlampahi dening saben manungsa, nanging asring kita kesupen. Kasunyatan menika inggih punika pejah. Saya tambah dinten, saya celak kita kaliyan wekdal pejah ingkang sampun dipuntemtokaken.

Kita saged mangertos jadwal keberangkatan sepur, jadwal penerbangan, jadwal rapat, malah jadwal liburan. Nanging, boten wonten satunggal tiyang kemawon ingkang mangertos kapan wekdal pejahipun badhe dumugi.

Wonten tiyang ingkang seda nalika yuswanipun taksih enem. Wonten ingkang seda nalika saweg nyambut damel. Wonten ingkang seda sasampunipun nedha dalu sesarengan kaliyan kulawarganipun. Malah, wonten ingkang seda nalika saweg ngrancang masa ngajeng.

Pejah boten nate nyuwun idin. Boten ngentosi tiyang dados sepuh. Boten ngentosi tiyang dados sugih. Boten ngentosi tiyang rampung mbangun griya utawi mantuaken putra-putrinipun.

Allah SWT sampun ngendika:

كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Tegesipun: “Saben nyawa mesthi bakal ngrasakake mati. Lan mung ing dina Kiamat ganjaranmu bakal diwenehake kanthi sampurna.” (QS. Ali Imran: 185).

Jamaah Jumat ingkang dipunmulyakaken dening Allah,

Ayat menika ngemutaken dhateng kita bilih pejah menika sanes namung kamungkinan, nanging satunggaling kepesthen.

Ingkang dados perkawis sanes malih punapa kita badhe pejah, nanging sampun siyap menapa dereng kita nalika pejah menika dumugi?

Asring kita kesibukan sanget nyawisaken gesang wonten ing donya. Kita nyambut damel kanthi sregep kangge ngempalaken bandha, mbangun griya, tumbas kendaraan, ngoyak kalenggahan, lan ngrancang masa ngajeng.

Sedaya menika boten lepat. Agami Islam boten nglarang kita dados sugih lan sukses. Nanging, sampun ngantos kesibukan ngoyak donya ndadosaken kita kesupen nyawisaken gesang wonten ing akhirat.

Kita sregep ndadosaken griya saya endah, nanging kesupen ndadosaken amal ibadah kita saya sae. Kita kuwatir menawi saldo rekening saya kirang, nanging boten nate kuwatir menawi pahala kita saya kirang amargi dosa.

Kita ajrih kelangan padamelan, nanging boten ajrih kelangan kalodhangan kangge tobat.

Kamangka, saben detik ingkang sampun kliwat sejatosipun ndadosaken kita saya celak kaliyan pejah. Rasulullah SAW ngendika:

أَكْثِرُوا ذِكْرَ هَاذِمِ اللَّذَّاتِ

Tegesipun: “Akeh-akehana ngeling-eling perkara sing ngrusak kabeh kesenengan, yaiku pati.” (HR. Tirmidzi, no. 2307).

Menapa sebabipun Rasulullah dhawuh supados kita tansah ngemut pejah?

Amargi ngemut pejah saged nglembutaken manah ingkang atos, ngirangi sifat srakah dhateng donya, lan nyurung kita supados langkung kathah nindakaken amal saleh.

Tiyang ingkang tansah ngemut pejah badhe langkung ngati-ati nalika ngendika. Dheweke boten gampil nglarani manahipun tiyang sanes, boten gampil nyebar fitnah, boten remen mendhet hakipun tiyang sanes, lan boten gumedhe kanthi sifat sombongipun.

Amargi dheweke sadar bilih ing satunggaling wekdal, sedaya ingkang dipunbangga-banggakaken badhe dipuntilar.

Jamaah Jumat rahimakumullah,

Wonten satunggaling kasunyatan ingkang asring kita sekseni wonten ing tengah-tengah masyarakat.

Nalika wonten tiyang seda, kulawarga, tangga tepalih, lan rencang-rencang sami rawuh ndherekaken layonipun dhateng pasarean.

Griya ingkang rumiyin rame dumadakan kebak swanten tangis. Kendaraan ingkang rumiyin dipunbangga-banggakaken samenika namung dipunparkir tanpa ingkang kagungan. Kalenggahan ingkang rumiyin dipunrebutaken samenika sampun boten wonten artinipun.

Bandha ingkang dipunkempalaken kanthi rekasa salebeting pirang-pirang taun wekasanipun dipunwarisaken dhateng para ahli waris.

Malah, ageman ingkang rumiyin dipunpadosi kanthi kebak rasa bangga, samenika gantos namung kain kafan ingkang prasaja.

Nalika layon dipunlebetaken ing liang lahat, boten wonten tiyang ingkang ndherek mlebet kangge ndherekaken, kejawi amal ingkang sampun dipuntindakaken. Rasulullah SAW ngendika:

يَتْبَعُ الْمَيِّتَ ثَلَاثَةٌ، فَيَرْجِعُ اثْنَانِ وَيَبْقَى وَاحِدٌ، يَتْبَعُهُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ وَعَمَلُهُ، فَيَرْجِعُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ وَيَبْقَى عَمَلُهُ

Tegesipun: “Ana telung perkara sing ngetutake wong mati, yaiku kulawargane, bandhane, lan amale. Rong perkara bakal bali, dene siji perkara bakal tetep bareng dheweke. Kulawarga lan bandhane bakal bali, nanging amale bakal tetep bareng dheweke.” (HR. Bukhari lan Muslim).

Sanget ngenes menawi salebeting gesang kita namung sibuk ngempalaken samubarang ingkang wekasanipun badhe dipuntilar, dene amal saleh malah kita lirwakaken.

Sampun ngantos kita dados tiyang ingkang sugih wonten ing donya, nanging mlarat sangu kangge akhirat.

Sampun ngantos kita dipuntepangi dening kathah tiyang, nanging boten dipuntepangi minangka kawula ingkang taat dhateng Allah.

Sampun ngantos nalika pejah dumugi, kita nembe sadar bilih wekdal kangge ndandosi dhiri sampun telas.

Allah SWT nggambaraken penyesalanipun manungsa nalika pejah sampun dumugi:

حَتّٰىٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ ۝ لَعَلِّيْٓ أَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ ۚ كَلَّا ۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَآئِلُهَا

Tegesipun: “(Mangkono kahanane wong-wong kafir iku), nganti nalika pati teka marang salah sijine, dheweke banjur kandha, ‘Dhuh Gusti kawula, wangsulaken kawula malih dhateng donya, supados kawula saged nindakaken amal sae ingkang rumiyin sampun kawula tilar.’ Ora! Sejatine iku mung tembung sing diucapake wae.” (QS. Al-Mu’minun: 99–100).

Ayat menika kedahipun ndadosaken manah kita sami gumeter. Amargi ing tembe wingking, badhe wonten manungsa ingkang kepengin wangsul dhateng donya namung kangge nindakaken satunggaling perkawis, inggih punika ndandosi amalipun.

Nanging, kalodhangan menika sampun katutup. Mila, selagi Allah taksih paring ambegan, selagi jantung taksih deg-degan, lan selagi mripat taksih saged ningali, sampun ngantos nundha-nundha nindakaken kabecikan.

Menawi dereng sregep salat, sumangga wiwit ndandosi salat. Menawi taksih gadhah dosa, enggal-enggal tobat. Menawi nate nglarani manahipun tiyang sanes, nyuwuna pangapunten. Menawi gadhah utang, ngudiya supados saged nglunasi. Menawi taksih gadhah tiyang sepuh, bahagiakna piyambakipun.

Menawi gadhah kulawarga, tuntunana piyambakipun dhateng margi ingkang dipunridhoi Allah. Menawi gadhah rejeki langkung, sisihna kangge mbiyantu sesami

Sampun ngentosi sepuh kangge dados tiyang ingkang sregep ibadah. Sampun ngentosi gerah kangge ngemut Allah. Sampun ngentosi kelangan kangge mangertos sepinten ajinipun tiyang ingkang kita tresnani.

Jamaah Jumat ingkang dipunrahmati dening Allah,

Pejah boten kedah ndadosaken kita ajrih anggenipun nglampahi gesang. Kosok wangsulipun, ngemut pejah kedahipun ndadosaken kita langkung wicaksana anggenipun nglampahi gesang.

Gesanga kanthi temen-temen, nanging sampun kesupen bilih gesang wonten ing donya menika namung sawetawis wekdal.

Nyambuta damel kanthi temen-temen kados dene kita taksih gadhah wekdal ingkang dawa, nanging nindakna amal sae kados dene dinten menika minangka kalodhangan ingkang pungkasan.

Amargi kita boten nate mangertos, menapa sasampunipun medal saking masjid menika kita taksih dipunparingi kalodhangan saged kepanggih malih kaliyan dinten Jumat salajengipun.

Saged kemawon dinten Jumat menika dados dinten Jumat ingkang pungkasan tumrap kita. Saged kemawon dinten menika dados dinten pungkasan kita saged ningali pasuryanipun tiyang-tiyang ingkang kita tresnani.

Mugi-mugi Allah SWT boten ndadosaken kita kalebet golongan tiyang ingkang nyesel nalika pejah sampun dumugi. Mugi-mugi kita sedaya dipunwafataken wonten ing kawontenan husnul khatimah, kanthi mbekta iman, takwa, lan amal saleh.

بَارَكَ اللَّهُ لِي وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ، وَنَفَعَنِي وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيهِ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ، وَتَقَبَّلَ مِنِّي وَمِنْكُمْ تِلَاوَتَهُ، إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ.

KHUTBAH II

  اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللّٰهُ. أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ لَا نَبِيَّ بَعْدَهُ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ المُجَاهِدِيْنَ الطَّاهِرِيْنَ  

أَمَّا بَعْدُ، فَيَا آيُّهَا الحَاضِرُوْنَ، أُوْصِيْكُمْ وَإِيَّايَ بِتَقْوَى اللّٰهِ وَطَاعَتِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ، وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى.

إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ، وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ، فِى الْعَالَمِينَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ  

اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ. اَللّٰهُمَّ ادْفَعْ عَنَّا الْغَلَاءَ وَالْوَبَاءَ وَالطَّاعُوْنَ وَالْاَمْرَاضَ وَالْفِتَنَ مَا لَا يَدْفَعُهُ غَيْرُكَ عَنْ بَلَدِنَا هٰذَا اِنْدُوْنِيْسِيَّا خَاصَّةً وَعَنْ سَائِرِ بِلَادِ الْمُسْلِمِيْنَ عَامَّةً يَا رَبَّ الْعَالَمِيْنَ. رَبَّنَا اٰتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ  

عِبَادَ اللهِ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ. فَاذْكُرُوا اللهَ الْعَظِيْمَ يَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْهُ عَلٰى نِعَمِهِ يَزِدْكُمْ وَلَذِكْرُ اللهِ اَكْبَرُ

Download Khutbah Singkat PDF

Khutbah Bahasa Indonesia

Khutbah Jumat Bahasa Sunda

Silahkan bergabung dengan kami di Grup Telegram, Wa, atau Facebook untuk mendapatkan materi terbaru dari KHUTBAHSINGKAT.com Sentuh 👉 GABUNG GRUP
Kami menghimbau kepada pembaca untuk tetap mencantumkan penulis dan sumber sebagai bentuk amanah ilmiah dan penghargaan atas karya dakwah.

Pos terkait