KHUTBAH JUMAT I
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ أَمَرَنَا بِالتَّقْوَى، وَنَهَانَا عَنِ الظُّلْمِ وَالْأَذَى. أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ.
أَمَّا بَعْدُ، فَيَا عِبَادَ اللّٰهِ، أُوْصِيْكُمْ وَنَفْسِيْ بِتَقْوَى اللّٰهِ وَطَاعَتِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ.
Ma’asyiral muslimin rahimakumullah,
Sumangga kita tansah ningkataken ketakwaan dhumateng Allah SWT kanthi nglampahi sedaya dhawuhipun lan nebihi sedaya awisanipun.
Wonten ing kalodhangan khutbah Jumat menika, sumangga kita sami ngrenungaken satunggaling perkawis ingkang asring ndadosaken manah kita boten tentrem, pikiran boten ayem, malah saged ngrusak paseduluran. Inggih menika, gampil sanget kepancing dening omonganipun tiyang sanes.
Jamaah Jumat ingkang dipunmulyakaken Allah,
Wonten ing gesang saben dinten, mboten mungkin kita saged ndadosaken sedaya tiyang remen dhateng kita. Sae kados pundi kemawon tumindak kita, mesthi wonten tiyang ingkang mboten remen. Jujur kados pundi kemawon kita matur, mesthi wonten ingkang klentu anggenipun mangertosi. Sae kados pundi kemawon niat kita, kadhangkala wonten tiyang ingkang paring panemu kanthi prasangka awon.
Wonten tiyang ingkang ngomentari padamelan kita. Wonten ingkang ngrembag gesang bebrayan kita. Wonten ingkang mangu-mangu dhateng kemampuan kita. Malah, kadhangkala tiyang ingkang mboten mangertosi perkawis ingkang saktenane, malah paling banter anggenipun paring pambiji.
Menapa malih ing jaman samenika, nalika media sosial gampil sanget dipunginakaken. Satunggal unggahan saged nuwuhaken kathah komentar. Satunggal pangandikan saged dipunpotong, dipunsebar, lajeng dipuntegesi warna-warni.
Akibatipun, kathah tiyang ingkang ical katentremanipun namung amargi maos komentar saking tiyang sanes.
Kamangka, mboten sedaya pangandikan kedah dipunwangsuli. Mboten sedaya tuduhan kedah dipunleresaken. Mboten sedaya salah paham kedah dipunadhepi kanthi duka.
Elinga, komentar manungsa mboten tansah nggambaraken bebener ingkang sejati. Manungsa namung ningali menapa ingkang katingal, dene Allah nguningani menapa ingkang kasimpen wonten ing salebeting manah. Allah SWT paring dhawuh:
وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
“Allah ngerti, dene kowe kabeh ora ngerti.” (QS. Al-Baqarah: 216)
Jamaah ingkang dipunrahmati Allah,
Kadhangkala, Allah marengaken wonten tiyang ingkang klentu anggenipun mangertosi kita. Allah marengaken wonten tiyang ingkang paring komentar awon dhateng kita. Menika sanes ateges Allah mbeneraken pangandikanipun tiyang menika, nanging saged ugi Allah saweg nguji kasabaran, keikhlasan, lan kadewasan kita.
Mbok bilih Allah kepengin paring piwulang dhateng kita supados mboten nggantungaken katentreman manah dhateng pambiji saking manungsa.
Amargi, menawi kabagyan kita gumantung dhateng pangalembana tiyang sanes, kita badhe gelisah nalika dipuncecam. Menawi ajining dhiri kita gumantung dhateng pangakuan manungsa, kita badhe nandhang sangsara nalika boten dipunajeni.
Pramila, sampun ngantos kita marengaken pangandikanipun tiyang sanes nguwasani raos lan tindak-tanduk kita.
Rasulullah SAW sampun paring piwulang supados kita njagi lisan lan mboten gampil nanggapi satunggaling perkawis kanthi tumindak awon. Wonten ing hadist riwayat Bukhari lan Muslim, Rasulullah SAW ngendika:
مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ
“Sapa wae sing iman marang Allah lan dina akhir, becike ngomong sing apik utawa meneng.” (HR. Bukhari dan Muslim)
Hadist menika ngemutaken dhateng kita bilih meneng kadhangkala langkung sae tinimbang mangsuli pangandikan ingkang nglarani manah.
Jamaah Jumat rahimakumullah,
Wonten tigang sikap ingkang kedah kita latih nalika ngadhepi omonganipun tiyang sanes.
Sepisan, sampun kesusu anggenipun nanggepi.
Nalika mireng pangandikan ingkang nglarani manah, sampun langsung males. Sampun langsung damel status sindiran. Sampun langsung nyebaraken cariyos tandhingan.
Mandhega rumiyin sedhela. Ambegan kanthi tenang. Paringana wekdal dhateng manah supados saged ayem. Amargi, satunggal menit duka saged nuwuhaken penyesalan ingkang dawa.
Kaping kalih, sampun rumaos kedah nerangaken dhiri dhateng sedaya tiyang.
Wonten wekdalipun kita kedah paring klarifikasi, mliginipun menawi gegayutan kaliyan hakipun tiyang sanes, kehormatan, utawi tanggel jawab. Nanging, wonten ugi wekdalipun kita cekap masrahaken pambiji manungsa dhateng Allah.
Kita mboten kedah menang wonten ing saben padudon. Kita mboten kedah mbuktekaken bebener dhateng tiyang ingkang pancen mboten purun mangertosi.
Elinga, ingkang langkung mangertosi niat kita inggih namung Allah SWT.
Kaping tiga, dadosaken komentar tiyang sanes minangka bahan introspeksi, sanes sumberipun duka.
Menawi kritik menika leres, sumangga kita ndandosi dhiri. Menawi kritik menika klentu, sampun ngantos kita tumut dados tiyang ingkang awon amargi perkawis menika.
Sampun ngantos amargi wonten tiyang ingkang matur kasar dhateng kita, lajeng kita ugi tumut matur kasar. Sampun ngantos amargi wonten tiyang ingkang nyebaraken awonipun tiyang sanes, kita ugi sibuk nyebaraken awonipun tiyang menika.
Allah SWT paring dhawuh:
وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗ اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ أَحْسَنُ
“Lan kabecikan iku ora padha karo tumindak ala. Tolaken tumindak ala iku nganggo cara sing luwih becik.” (QS. Fussilat: 34)
Ayat menika paring piwulang dhateng kita bilih kamulyanipun tiyang sanes dumunung wonten ing kemampuanipun njagi akhlak nalika dipunperlakukan kanthi boten sae, sanes namung wonten ing kemampuanipun males pangandikan ingkang awon.
Jamaah Jumat ingkang dipunmulyakaken Allah,
Sumangga kita sami ngraosaken lan ngrenungaken. Gesang kita menika cekak sanget menawi namung dipunentekaken kangge mikiraken menapa pangandikanipun tiyang sanes. Umur kita menika aji sanget menawi namung dipunginakaken kangge nanggepi saben komentar. Lan manah kita menika larang sanget menawi kedah tansah dipunlarani dening pambiji manungsa.
Sumangga kita parengaken tiyang sanes ngendika, salaminipun kita mboten nilar bebener. Sumangga kita parengaken tiyang sanes klentu anggenipun mangertosi, salaminipun kita tetep ngudi njagi amanah. Sumangga kita parengaken tiyang sanes maringi pambiji, salaminipun Allah mangertosi niat lan perjuangan kita.
Nanging, sampun ngantos prinsip menika dados alesan kangge nolak pitutur ingkang sae lan nglirwakaken kalepatan. Kita tetep kedah wani ngakeni kalepatan lan ndandosi dhiri.
Amargi, ing wekasanipun, sanes komentaripun manungsa ingkang nemtokaken kamulyan kita, nanging pambijinipun Allah SWT. Mugi-mugi Allah ndadosaken manah kita dados manah ingkang jembar, lisan ingkang tansah kajagi, lan jiwa ingkang tentrem. Mboten gampil duka amargi pangandikanipun manungsa, mboten gumedhe amargi pangalembana, sarta mboten remuk manahipun amargi cacian. Aamiin ya Rabbal ‘alamin.
بَارَكَ اللَّهُ لِي وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ، وَنَفَعَنِي وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيهِ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ، وَتَقَبَّلَ مِنِّي وَمِنْكُمْ تِلَاوَتَهُ، إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ.
KHUTBAH II
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللّٰهُ. أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ لَا نَبِيَّ بَعْدَهُ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ المُجَاهِدِيْنَ الطَّاهِرِيْنَ
أَمَّا بَعْدُ، فَيَا آيُّهَا الحَاضِرُوْنَ، أُوْصِيْكُمْ وَإِيَّايَ بِتَقْوَى اللّٰهِ وَطَاعَتِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ، وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى.
إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ، وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ، فِى الْعَالَمِينَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ. اَللّٰهُمَّ ادْفَعْ عَنَّا الْغَلَاءَ وَالْوَبَاءَ وَالطَّاعُوْنَ وَالْاَمْرَاضَ وَالْفِتَنَ مَا لَا يَدْفَعُهُ غَيْرُكَ عَنْ بَلَدِنَا هٰذَا اِنْدُوْنِيْسِيَّا خَاصَّةً وَعَنْ سَائِرِ بِلَادِ الْمُسْلِمِيْنَ عَامَّةً يَا رَبَّ الْعَالَمِيْنَ. رَبَّنَا اٰتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ
عِبَادَ اللهِ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ. فَاذْكُرُوا اللهَ الْعَظِيْمَ يَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْهُ عَلٰى نِعَمِهِ يَزِدْكُمْ وَلَذِكْرُ اللهِ اَكْبَرُ
Silahkan bergabung dengan kami di Grup Telegram, Wa, atau Facebook untuk mendapatkan materi terbaru dari KHUTBAHSINGKAT.com Sentuh 👉 GABUNG GRUP Kami menghimbau kepada pembaca untuk tetap mencantumkan penulis dan sumber sebagai bentuk amanah ilmiah dan penghargaan atas karya dakwah.





