Khutbah Jum'at Bahasa Sunda Terbaru: Perang Iran Vs Israel–AS: Ulah Nepi Ka Umat Islam Diadu Domba

KHUTBAH I

اَلْـحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي وَحَّدَ قُلُوْبَ الْمُؤْمِنِيْنَ بِالْإِيْمَانِ، وَحَذَّرَهُمْ مِنَ الْفُرْقَةِ وَالْخُصُوْمَةِ وَالْعُدْوَانِ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، شَهَادَةً تُنَجِّي قَائِلَهَا يَوْمَ الْمِيْزَانِ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ الْمَبْعُوْثُ رَحْمَةً لِلْعَالَمِيْنَ وَإِمَامًا لِلْمُتَّقِيْنَ وَقُدْوَةً لِلْإِخْوَانِ.

اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ الَّذِيْنَ أَقَامُوا الدِّيْنَ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ، اَمَّا بَعْدُ. فَيَا أَيُّهَا الْمُسْلِمُوْنَ، أُوْصِيْكُمْ وَإِيَّايَ بِتَقْوَى اللّٰهِ وَقَدْ قَالَ: وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ

Ma’asyiral muslimin rahimakumullah,

Hayu urang sadaya ningkatkeun katakwaan ka Allah Subhanahu wa Ta’ala ku ngalaksanakeun sagala parentah-Na sarta ngajauhan sagala larangan-Na. Katakwaan téh mangrupa bekel anu pangsaéna pikeun nyanghareupan kahirupan anu pinuh ku ujian, fitnah, sarta rupa-rupa kajadian gedé anu lumangsung di dunya.

Allah Subhanahu wa Ta’ala ngadawuh:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ

“Hai jalma-jalma nu iman! Maraneh kudu taqwa ka Allah sabener-benerna taqwa ka Anjeunna, jeung ulah nepi ka maraneh paeh iwal dina kaayaan muslim.” (QS. Ali ‘Imran: 102)

Hadirin jamaah Jumat anu dimulyakeun ku Allah,

Dina sawatara waktu ka tukang ieu dunya deui diselimuti ku kaayaan tegang jeung peperangan. Urang sadaya ningali rupa-rupa béja ngeunaan konflik antara Iran jeung Israel sarta ayana dukungan ti Amérika. Béja éta sumebar lega dina rupa-rupa média, utamana dina média sosial.

Nanging anu kacida matak prihatin téh lain saukur peperangan éta sorangan, tapi kumaha umat Islam malah jadi papisah dina nyanghareupan konflik éta.

Di média sosial urang tiasa ningali perdebatan anu kacida kerasna. Sabagian jalma nyarios yén umat Islam kedah ngadukung Iran sabab Iran mangrupakeun nagara anu mayoritas pendudukna Muslim. Sedengkeun sabagian deui henteu sapuk ngadukung Iran lantaran nganggap Iran téh Syiah anu ku sabagian kalangan dianggap béda malah aya anu nyebut sesat.

Aya deui anu nyarios yén urang henteu kedah ngadukung duanana, sabab numutkeun pamadegan maranéhna konflik éta sanés bagian tina perjuangan Islam.

Perdebatan sapertos kitu kadang robah jadi permusuhan di antara sasama umat Islam. Kecap-kecap kasar dilontarkeun, tuduhan sesat disebarkeun, malah aya anu silih cela antara sasama Muslim.

Padahal saenyana anu keur urang hadapi téh lain saukur perkara pulitik dunya, tapi ogé ujian anu gedé pikeun persatuan umat Islam.

Ma’asyiral muslimin rahimakumullah,

Upami urang ningali sacara obyektif, tina dua pihak anu keur perang éta, anu écés agamana Islam nyaéta Iran. Sedengkeun Israel mangrupakeun nagara anu sacara terbuka mangrupa bagian tina gerakan Zionisme anu ti baheula kénéh sering konflik jeung dunya Islam, utamana patalina jeung Palestina.

Memang leres, di kalangan umat Islam aya béda pamahaman jeung mazhab. Sabagian nyebut Iran minangka Syiah, sedengkeun mayoritas umat Islam di Indonesia nuturkeun tradisi Sunni. Béda ieu mindeng digedé-gedékeun nepi ka jadi permusuhan.

Padahal lamun urang ningali kana sajarah, béda sapertos kieu mucunghulna jauh sanggeus mangsa Rasulullah ﷺ.

Anu ogé kedah urang émut, dina loba kajadian konflik dunya, sok aya propaganda anu ngahaja dijieun pikeun mecah belah umat Islam. Aya pihak-pihak anu ngagedékeun béda anu sabenerna leutik nepi ka jadi jurang permusuhan anu jero pisan.

Padahal Allah Subhanahu wa Ta’ala parantos masihan peringatan anu jelas dina Al-Qur’an:

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا

“Maraneh kudu pageuh nyekel tali (agama) Allah babarengan, jeung ulah nepi ka maraneh papisah-pisah.” (QS. Ali ‘Imran: 103)

Ayat ieu negeskeun yén persatuan téh mangrupa parentah ti Allah, sedengkeun perpecahan mangrupakeun hal anu kedah urang hindari.

Hadirin anu dimulyakeun ku Allah,

Upami urang mulang deui kana kahirupan Rasulullah ﷺ, urang teu kungsi ngadangu yén anjeunna nyebut dirina salaku Sunni. Rasulullah henteu kungsi nyarios yén anjeunna bagian tina kelompok anu tangtu.

Anjeunna ngan ukur ninggalkeun ka urang As-Sunnah, nyaéta jalan hirup anu kedah urang tuturkeun.

Rasulullah ﷺ ogé henteu kungsi nyarios yén anjeunna téh Syiah. Nanging anjeunna gaduh putri anu kacida muliana, nyaéta Sayyidah Fatimah Az-Zahra. Ti putri anjeunna lahir dua incu anu kacida dipikanyaah ku Nabi, nyaéta Hasan jeung Husain.

Rasulullah ﷺ kacida mikanyaahna ka duanana. Malah dina hiji hadits disebatkeun:

الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ

“Hasan jeung Husain téh pamingpin para nonoman panghuni surga.” (HR. Tirmidzi)

Dina mangsa Hasan jeung Husain, umat Islam can wawuh kana istilah Sunni jeung Syiah saperti anu ayeuna urang kenal. Perpecahan anu seukeut éta mucunghul jauh sanggeus mangsa éta alatan rupa-rupa konflik pulitik jeung sajarah.

Kitu deui Rasulullah ﷺ henteu kungsi nyarios yén anjeunna Hanafi, Maliki, Syafi’i, atawa Hanbali. Kabéh éta téh mazhab fiqh anu lahir tina ijtihad para ulama sanggeus mangsa Nabi.

Rasulullah ﷺ ogé henteu kungsi nyarios yén anjeunna saurang sufi. Istilah tasawuf ogé berkembang sanggeus mangsa Nabi.

Lajeng saha sabenerna Rasulullah ﷺ?

Rasulullah nyaéta saurang Muslim. Jalma anu sapinuhna tunduk ka Allah. Jalma anu nyerahkeun sakabéh hirupna kana kahayang Allah.

Allah ngadawuh:

إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ

“Saenyana agama di sisi Allah téh ngan Islam.” (QS. Ali ‘Imran: 19)

Ku sabab éta, identitas panggedéna urang sanés kelompok, sanés mazhab, jeung sanés organisasi. Identitas panggedéna urang nyaéta Muslim.

Ma’asyiral muslimin rahimakumullah,

Dina kaayaan dunya anu pinuh ku konflik sapertos ayeuna, umat Islam sabenerna kedah leuwih nguatkeun deui persatuan. Ulah nepi ka urang kajebak dina propaganda anu ngahaja melak bibit permusuhan di antara urang.

Aya kakuatan-kakuatan gedé di dunya anu boga kapentingan pulitik jeung ékonomi. Maranéhna henteu hoyong umat Islam ngahiji. Sabab lamun umat Islam ngahiji, kakuatan umat bakal kacida gedéna.

Ku sabab éta maranéhna nyebarkeun rupa-rupa narasi anu ngagedékeun béda, nyebarkeun kabencian, sarta micu konflik internal di kalangan umat Islam.

Padahal Rasulullah ﷺ parantos ngingetkeun urang ngeunaan pentingna persatuan umat.

Anjeunna ngadawuh:

الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا

“Jalma mukmin jeung mukmin séjénna ibarat wangunan anu silih nguatkeun antara hiji jeung nu séjén.” (HR. Bukhari jeung Muslim)

Bayangkeun lamun hiji batu bata mumusuhan jeung batu bata séjénna, tangtu wangunan éta bakal rubuh.

Kitu deui umat Islam. Lamun urang silih mumusuhan lantaran béda anu leutik, urang bakal gampang dihancurkeun ku pihak séjén.

Ku sabab éta hayu urang diajar pikeun bersikap wijaksana. Urang tiasa gaduh pamadegan anu béda, tapi ulah nepi ka béda éta robah jadi kabencian.

Urang tiasa gaduh mazhab anu béda, tapi ulah nepi ka béda éta ngancurkeun ukhuwah Islamiyah.

Allah Subhanahu wa Ta’ala ngadawuh:

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ

“Saenyana jalma-jalma mukmin téh sadayana dulur.” (QS. Al-Hujurat: 10)

Ma’asyiral muslimin rahimakumullah,

Hayu urang mulang deui pikeun nguatkeun ukhuwah Islamiyah di tengah dunya anu pinuh ku konflik jeung propaganda. Ulah nepi ka hate urang pinuh ku kabencian ka sasama Muslim.

Urang meureun teu mampuh ngeureunkeun peperangan anu lumangsung di rupa-rupa penjuru dunya. Tapi urang mampuh ngajaga hate urang supaya tetep beresih tina permusuhan ka dulur sasama Muslim.

Mugia Allah ngajaga hate urang tina kabencian sarta ngahijikeun umat Islam di sakuliah dunya. Aamiin.

أَقُولُ قَوْلِي هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِي وَلَكُمْ فَاسْتَغْفِرُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

KHUTBAH II

اَلْحَمْدُ للهِ الَّذِيْ أَنْعَمَنَا بِنِعْمَةِ الْاِيْمَانِ وَالْاِسْلَامِ. وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيْرِ الْأَنَامِ. وَعَلٰى اٰلِهِ وَأَصْحَابِهِ الْكِرَامِ. أَشْهَدُ اَنْ لَا اِلٰهَ اِلَّا اللهُ الْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلَامُ وَأَشْهَدُ اَنَّ سَيِّدَنَا وَحَبِيْبَنَا مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ صَاحِبُ الشَّرَفِ وَالْإِحْتِرَامِ

أَمَّا بَعْدُ. فَيَاأَيُّهَا النَّاسُ أُوْصِيْكُمْ وَنَفْسِيْ بِتَقْوَى اللهِ فَقَدْ فَازَ الْمُتَّقُوْنَ. فَقَالَ اللهُ تَعَالَى اِنَّ اللهَ وَ مَلَائِكَتَهُ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّ يٰأَيُّهَا الَّذِيْنَ أٰمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا.

اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ عَلٰى أٰلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلٰى سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ وَبَارِكْ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلٰى سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ وَعَلٰى اٰلِ سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ فْي الْعَالَمِيْنَ اِنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيْدٌ اَللّٰهُمَّ وَارْضَ عَنِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِيْنَ. وَعَنْ اَصْحَابِ نَبِيِّكَ اَجْمَعِيْنَ. وَالتَّابِعِبْنَ وَتَابِعِ التَّابِعِيْنَ وَ تَابِعِهِمْ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ.

اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ. اَللّٰهُمَّ ادْفَعْ عَنَّا الْغَلَاءَ وَالْوَبَاءَ وَالطَّاعُوْنَ وَالْاَمْرَاضَ وَالْفِتَنَ مَا لَا يَدْفَعُهُ غَيْرُكَ عَنْ بَلَدِنَا هٰذَا اِنْدُوْنِيْسِيَّا خَاصَّةً وَعَنْ سَائِرِ بِلَادِ الْمُسْلِمِيْنَ عَامَّةً يَا رَبَّ الْعَالَمِيْنَ.

اللَّهُمَّ ارْحَمْ ضُعَفَاءَ الْمُسْلِمِينَ، وَأَصْلِحْ أَحْوَالَ الْبِلَادِ وَالْعِبَادِ، وَاجْمَعْ بَيْنَ قُلُوبِنَا عَلَى الْحَقِّ، وَانْشُرِ السَّلَامَ فِي الْأَرْضِ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ

رَبَّنَا اٰتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ

عِبَادَ اللهِ اِنَّ اللهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ. يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ. فَاذْكُرُوا اللهَ الْعَظِيْمَ يَذْكُرْكُمْ. وَ اشْكُرُوْهُ عَلٰى نِعَمِهِ يَزِدْكُمْ. وَلَذِكْرُ اللهِ اَكْبَرُ